ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଦେଶର ରାଜଧାନୀ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଏକ ହୃଦୟ ବିଦାରକ ତଥା ଚାଞ୍ଚଲ୍ୟକର ଘଟଣା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ (ଡିୟୁ)ର ଜଣେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ପ୍ରଫେସରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଫ୍ଲାଟରେ ନିର୍ମମ ଭାବେ ହତ୍ୟା କରାଯିବା ଘଟଣା ସମଗ୍ର ଶିକ୍ଷା ଜଗତ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶୋକର ଛାୟା ଖେଳାଇ ଦେଇଛି। ତେବେ ଅପରାଧୀମାନଙ୍କର କୌଣସି ଚତୁରତା ଆଇନର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଜରରୁ ବର୍ତ୍ତି ପାରିନଥିଲା। ସିସିଟିଭି କ୍ୟାମେରାର ଟିକିନିଖି ଯାଞ୍ଚ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀ ପୋଲିସର ତତ୍ପରତା ଯୋଗୁଁ ମାତ୍ର କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡର ପର୍ଦ୍ଦାଫାଶ ହୋଇପାରିଛି। ଏହି ମାମଲାରେ ପୋଲିସ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ବର୍ଦ୍ଧମାନରୁ ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ତିନି ଜଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ୱାମୀ, ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ୧୩ ବର୍ଷର ନାବାଳକ ପୁଅ ସାମିଲ ଅଛନ୍ତି।
ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା କେବଳ ଏକ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଲୋଭ, ପ୍ରତାରଣା ଏବଂ ପାରିବାରିକ ସମ୍ପତ୍ତି ବିବାଦର ଏକ ଭୟଙ୍କର କାହାଣୀ ଅଟେ। ଅଭିଯୁକ୍ତମାନେ ପୋଲିସଠାରୁ ବର୍ତ୍ତିବା ପାଇଁ ଶାତିର ଅପରାଧୀଙ୍କ ଭଳି ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ—ପୋଷାକ ବଦଳାଇଲେ, ଚେହେରାରେ ମାସ୍କ ଲଗାଇଲେ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଖସି ପଳାଇବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ସାର୍ବଜନୀନ ଯାନବାହନର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ।
ଶବ ଉଦ୍ଧାର ଏବଂ ପ୍ରାଥମିକ ତଦନ୍ତ
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଘଟଣା ୩ ଜୁନ୍ ୨୦୨୬ ରେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିଲା। ପୂର୍ବ ଦିଲ୍ଲୀର ପଶ୍ ଅଞ୍ଚଳ ବସୁନ୍ଧରା ଏନକ୍ଲେଭ୍ ସ୍ଥିତ ସତ୍ୟମ୍ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟର ଷଷ୍ଠ ମହଲାରେ ଥିବା ନିଜ ଫ୍ଲାଟରୁ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଧୀନସ୍ଥ ଶିବାଜୀ କଲେଜର ଇଂରାଜୀ ବିଭାଗର ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ପ୍ରଫେସର ଦେବୋସ୍ମିତା ପଲ୍ଙ୍କ ମୃତଦେହ ସନ୍ଦେହଜନକ ଅବସ୍ଥାରେ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା। ଦେବୋସ୍ମିତା ନିଜର ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବହୁତ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପଡ଼ୋଶୀ ଏବଂ ସହକର୍ମୀମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ଫୋନ୍ କଲ୍ କିମ୍ବା ଟେକ୍ସଟ୍ ମେସେଜର କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଉନାହାଁନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେହ ବଢ଼ିଥିଲା। ଏହାପରେ ଯେତେବେଳେ ଫ୍ଲାଟର କବାଟ ଖୋଲାଗଲା, ଭିତରର ଦୃଶ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ ଥିଲା।
ପୋଲିସ ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଫୋରେନ୍ସିକ୍ ଟିମ୍ ଏବଂ ହତ୍ୟା ମାମଲାର ତଦନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା। ଯେହେତୁ ଫ୍ଲାଟରେ ଜବରଦସ୍ତ ପ୍ରବେଶ କରିବା (forced entry) କିମ୍ବା କବାଟ ଭାଙ୍ଗିବାର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନଥିଲା, ତେଣୁ ପୋଲିସର ପ୍ରାଥମିକ ସନ୍ଦେହ ଥିଲା ଯେ ହତ୍ୟାକାରୀ ଏମିତି କେହି ଜଣେ ଯାହାଙ୍କୁ ମୃତକ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଅତି ସହଜରେ ତାଙ୍କ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ପୋଲିସର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୟାନ ହାଉସିଂ ସୋସାଇଟିର ଏଣ୍ଟ୍ରି-ଏକଜିଟ୍ ରେଜିଷ୍ଟର ଏବଂ ସିସିଟିଭି ଫୁଟେଜ୍ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରୀଭୂତ ହୋଇଥିଲା।
ସିସିଟିଭି ଫୁଟେଜ୍ ଖୋଲିଲା ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କ ପୋଲ
ଏହି ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡର ଗୁମର ଖୋଲିବାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ସତ୍ୟମ୍ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟର ସିସିଟିଭି କ୍ୟାମେରା। ବରିଷ୍ଠ ତଦନ୍ତକାରୀ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ଘଟଣା ଦିନ କ୍ୟାମେରା ନେଟୱାର୍କରେ କିଛି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଏବଂ ସନ୍ଦେହଜନକ ଗତିବିଧି ରେକର୍ଡ ହୋଇଥିଲା।
ସିଡ଼ି ପାଖରେ ଲାଗିଥିବା ପ୍ରଥମ କ୍ୟାମେରାର ଫୁଟେଜରେ ତିନି ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି (ଅଭିଯୁକ୍ତ ପରିବାର) ଏକାଠି ଉପର ମହଲା ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବାର ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ପୋଲିସ ଏବଂ କ୍ୟାମେରା ନଜରରୁ ବର୍ତ୍ତିବା ପାଇଁ ତିନି ଜଣ ଯାକ ନିଜ ଚେହେରାରେ ସର୍ଜିକାଲ୍ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ୪୨ ବର୍ଷୀୟ ଅଭିଯୁକ୍ତ ରାମପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ନାଲି ରଙ୍ଗର ବ୍ୟାଗ୍ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପୋଲିସର ଅନୁମାନ ଯେ, ଏହି ବ୍ୟାଗରେ ଅପରାଧ ଘଟାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଫ୍ଲାଟରୁ ଚୋରି ହୋଇଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ରଖାଯାଇଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କ ଏହି ଚତୁରତା ବେଶି ସମୟ କାମ ଦେଇନଥିଲା। ହାଉସିଂ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଂଶରେ, ଲିଫ୍ଟ ପାଖରେ ଲାଗିଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ କ୍ୟାମେରା ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଚାଲାକିର ପୋଲ ଖୋଲିଦେଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଫୁଟେଜରେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ପରିବାର ଲିଫ୍ଟରୁ ବାହାରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ କେବଳ ରାମପ୍ରସାଦ ହିଁ ଚେହେରାରେ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ୩୬ ବର୍ଷୀୟା ପତ୍ନୀ ବନଶ୍ରୀ ଦାସ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କିଶୋର ପୁଅର ଚେହେରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କ୍ୟାମେରା ଲେନ୍ସ ସାମ୍ନାରେ ଖୋଲା ଥିଲା।
ସାଇବର ଏବଂ ଫୋରେନ୍ସିକ୍ ଟିମ୍ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥା ଥିଲା ଯେ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଘଟାଇବା ପରେ ଅଭିଯୁକ୍ତମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପୋଷାକ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲେ। ପ୍ରାଥମିକ ଫୁଟେଜରେ ରାମପ୍ରସାଦ ଏକ ଧଳା ସାର୍ଟରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ବନଶ୍ରୀ କଳା ଏବଂ ଧଳା ରଙ୍ଗର ସାଲୱାର-କମିଜରେ ନଜର ଆସିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଲିଫ୍ଟ ପାଖରେ ନଜର ଆସିଲେ, ସେତେବେଳକୁ ରାମପ୍ରସାଦ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାଲି ରଙ୍ଗର ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧି ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ବନଶ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ନାଲି ରଙ୍ଗର ସାଲୱାର-କମିଜରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। ତଦନ୍ତକାରୀଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ପୋଷାକର ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାରରେ ମୁତୟନ ଥିବା ସିକ୍ୟୁରିଟି ଗାର୍ଡ ଏବଂ ଆଖପାଖର ଲୋକଙ୍କୁ ଚକମା ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଚାଲ୍ ଥିଲା।
ହତ୍ୟାର ଅସଲ କାରଣ: ପୈତୃକ ସମ୍ପତ୍ତିର ଲୋଭ
ପୋଲିସର କଡ଼ା ପଚରାଉଚରା ଏବଂ ତଦନ୍ତରୁ ହତ୍ୟାର ଯେଉଁ ଅସଲ କାରଣ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲା, ତାହା ଥିଲା ସମ୍ପତ୍ତିର ଲୋଭ ଏବଂ ପାରିବାରିକ କଳହ। ତଦନ୍ତରୁ ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ ଅଭିଯୁକ୍ତ ପରିବାର ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ବର୍ଦ୍ଧମାନରେ ପ୍ରଫେସର ଦେବୋସ୍ମିତା ପଲ୍ଙ୍କର ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ପୈତୃକ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ୨୦୨୩ ମସିହାରୁ ବେଆଇନ ଭାବେ କବଜା କରି ବସିଥିଲେ।
ଏକ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ପାରିବାରିକ ଚୁକ୍ତିନାମା ଅଧୀନରେ ସେହି ସମ୍ପତ୍ତି ଆଇନଗତ ଭାବେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ପ୍ରଫେସର ଦେବୋସ୍ମିତାଙ୍କୁ ଆବଣ୍ଟିତ କରାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରାୟ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ଦେବୋସ୍ମିତା କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ରାମପ୍ରସାଦ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ସେହି ଘର ଖାଲି କରିବାକୁ ଦାବି କରିଆସୁଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧିକାର ପାଇପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ଅଭିଯୁକ୍ତ ପରିବାର ଘର ଖାଲି କରିବାକୁ ସବୁବେଳେ ମନା କରିଆସୁଥିଲେ, ଯାହାଫଳରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ତିକ୍ତ ବିବାଦ ଲାଗି ରହିଥିଲା।
ସୂତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ, ଗତ ମାସରେ ପରିସ୍ଥିତି ସେତେବେଳେ ଆହୁରି ଖରାପ ହୋଇଗଲା ଯେତେବେଳେ ଦେବୋସ୍ମିତା ପଲ୍ ନିଜେ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଅଭିଯୁକ୍ତ ପରିବାରକୁ ଶେଷ ଏବଂ କଠୋର ଆଇନଗତ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଯଦି ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଘରର ଚାବି ହସ୍ତାନ୍ତର ନକରନ୍ତି, ତେବେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଘରୁ ବାହାର କରିବାର ଆଇନଗତ ପ୍ରକ୍ରିୟା (eviction) ଆରମ୍ଭ କରିଦେବେ। ନିଜର ବେଆଇନ କବଜାରେ ଥିବା ଏହି ମୂଲ୍ୟବାନ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ହାତଛଡ଼ା ହେବାର ଭୟରେ, ପରିବାର ଏକ ଭୟଙ୍କର ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ରଚିଥିଲେ। ସେମାନେ ଦିଲ୍ଲୀ ଯାତ୍ରା କରି ପ୍ରଫେସରଙ୍କୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ରାସ୍ତାରୁ ହଟାଇ ଦେବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ପ୍ରଫେସରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ସମ୍ପତ୍ତି ଖାଲି କରିବାର ଧମକ ଏବଂ ଆଇନଗତ ବିବାଦ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଶେଷ ହୋଇଯିବ।
ଖସି ପଳାଇବାର ସୁଚିନ୍ତିତ ଯୋଜନା ଏବଂ ଗିରଫଦାରୀ
୩ ଜୁନ୍ ରେ ଦେବୋସ୍ମିତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଫ୍ଲାଟରେ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ, ଅଭିଯୁକ୍ତମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଖସି ପଳାଇବାର ଯୋଜନାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିଥିଲେ। ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ସର୍ଭିଲାନ୍ସରୁ ବର୍ତ୍ତିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଆପ୍-ଆଧାରିତ (ଓଲା-ଉବେର) କ୍ୟାବ୍ ବୁକ୍ କରିନଥିଲେ। ଏହା ବଦଳରେ ସେମାନେ ଚାଲି ଚାଲି ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟରୁ ବାହାରିଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ଟ୍ୟାକ୍ସି ନେଇ କିଛି କିଲୋମିଟର ଦୂରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ସେଠାରୁ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ବିହାର ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଏକ ପବ୍ଲିକ୍ ଅଟୋ-ରିକ୍ସା ନେଇଥିଲେ। ରାଜ୍ୟରୁ ଯଥାଶୀଘ୍ର ବାହାରିଯିବା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ସେମାନେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ (NDLS) ରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେମାନେ ଟିକେଟ୍ କିଣି ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଫେରିବା ପାଇଁ ପୂର୍ବା ଏକ୍ସପ୍ରେସରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ସେମାନେ ଭିଡ଼ରେ ଲୁଚିବା ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟର କ୍ୟାମେରାରେ କଏଦ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କର ବଦଳାଯାଇଥିବା ପୋଷାକ ଏବଂ ରେଳ ମାର୍ଗ ଆଖପାଖର ଡିଜିଟାଲ୍ ସର୍ଭିଲାନ୍ସ ଦିଲ୍ଲୀ ପୋଲିସର ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ଟିମକୁ ସେମାନଙ୍କ ଖସି ପଳାଇବାର ସଠିକ୍ ରାସ୍ତା (escape vector) ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ସ୍ଥାନୀୟ ପୋଲିସ ଏବଂ ଆଇନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନକାରୀ ସଂସ୍ଥା ସହିତ ନିବିଡ଼ ସମନ୍ୱୟ ରକ୍ଷା କରି, ଦିଲ୍ଲୀ ପୋଲିସର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଟିମ୍ ବର୍ଦ୍ଧମାନରେ ସେମାନଙ୍କର ଲୁଚିବା ସ୍ଥାନ ଠାବ କରିଥିଲା ଏବଂ ଚଢ଼ାଉ କରିଥିଲା।
୭ ଜୁନ୍ ୨୦୨୬ ରେ ପରିବାରର ତିନି ଜଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ଗିରଫ କରାଯାଇଥିଲା। ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅଧିକ ପଚରାଉଚରା ପାଇଁ ପୋଲିସ୍ ରିମାଣ୍ଡରେ ପଠାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ କି ସେମାନଙ୍କର ୧୩ ବର୍ଷର ପୁଅ ବିରୋଧରେ କିଶୋର ନ୍ୟାୟ ଅଧିନିୟମ (Juvenile Justice Act) ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି।
ଏହି ମାମଲାର ତଦାରଖ କରୁଥିବା ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ପୋଲିସ୍ ଅଧିକାରୀ କହିଛନ୍ତି, “ସିସିଟିଭି ଫୁଟେଜ୍ ଆମକୁ ସେହି ଅକାଟ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଦେଇଥିଲା ଯାହାର ଆମକୁ ସନ୍ଧାନ ଥିଲା। ଅଭିଯୁକ୍ତମାନେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ପୋଷାକ ବଦଳାଇବା ଏବଂ ମାସ୍କ ଲଗାଇବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନିଜର ଅପରାଧ ଲୁଚାଇ ଦେବେ, କିନ୍ତୁ ଡିଜିଟାଲ୍ ପ୍ରମାଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବେନକାବ କରିଦେଲା। ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭୌତିକ ପ୍ରମାଣ ସଂଗ୍ରହ କରୁଛୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଘଟଣା ସମୟରେ ପିନ୍ଧିଥିବା ପୋଷାକ ଏବଂ ଫୁଟେଜରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ନାଲି ବ୍ୟାଗ୍ ସାମିଲ ଅଛି।”
ଏହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣାରେ ଶିବାଜୀ କଲେଜ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସମଗ୍ର ଶିକ୍ଷା ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଗଭୀର ଶୋକରେ ଅଛନ୍ତି। ଛାତ୍ର ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସହକର୍ମୀଙ୍କର ଏଭଳି ଦେହାନ୍ତରେ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରିବା ସହ ଅପରାଧୀଙ୍କ ପାଇଁ କଠୋରରୁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ଦାବି କରିଛନ୍ତି। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଇନଗତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ କ୍ରାଇମ୍ ସିନର ଫୋରେନ୍ସିକ୍ ଯାଞ୍ଚ ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ ଜାରି ରହିଛି।
